"ایام عزای اباعبدالله احسین (ع)را تسلیت میگوئیم "
بعد از بیان مطالب زیر، پاسخ این پرسش روش می گردد.
1. همه می دانیم كه شیعه دارای فرقه های و شاخه هایی متعددی است كه شامل امامیه اثنی عشریه، زیدیه، اسماعیلیه و شیعیان علوی تركیه می شود. برای همین مناسب است ابتدا تعریفی از معنای شیعه داشته باشیم: شیعه در لغت برد و معنا اطلاق می شود، یكی توافق و هماهنگی دو یا چند نفر بر مطلبی، و دیگری، پیروی كردن فردی یا گروهی، از فرد یا گروهی دیگر و در اصطلاح به آن عده از مسلمانان گفته می شود كه بر خلافت و امامت بلافصل علی ـ علیه السّلام ـ معتقدند، و بر این عقیده اند كه امام و جانشین پیامبر - صلی الله علیه و آله و سلم - از طریق نصّ شرعی تعیین شده و امامت حضرت علی ـ علیه السّلام ـ و دیگر امامان شیعه نیز از طریق نص شرعی ثابت شده است.[1]
با این تعریف مشخص شد مراد از شیعه در پرسش، شیعه اثنا عشریه و شیعه واقعی از نظر اعتقادی است.
2. اصطلاح اهل سنّت، در مقابل اصطلاح شیعه، یعنی اعتقاد به این كه درباره ی امامت و خلافت نصّی از كتاب و سنّت وارد نشده و تعیین خلیفه ی پیامبر و پیشوای مسلمانان پس از رسول اكرم - صلی الله علیه و آله و سلم - به انتخاب مسلمانان واگذار شده است. این معنا بر همه ی فرق اسلامی غیر از شیعه منطبق است.[2]
اهل سنت دارای چهار مذهب فقهی هستند:
1. حنفی. 2. شافعی. 3. مالكی. 4. حنبلی.
آنچه امروز از لفظ اهل سنت متبادر می شود همین گروه های چهار گانه است كه دارای عقاید خاص و فقه خاص می باشند و البته از لحاظ كلامی ده ها فرقه كوچك و بزرگ را شامل می شود.
3. مراد از علمأ شیعه كسانی هستند كه در سطح عالی در حوزه های علمیه تحصیل كرده باشد و به درجة اجتهاد رسیده و یا در یكی از علوم اسلامی متخصص باشد.
با این توضیحات، و معیار های كه بیان گردید، كسی از علمای شیعه را سراغ نداریم كه از مذهب خود دست برداشته باشد و با دلایل منطقی به اهل سنت گرویده باشد. گرچه شاید اهل سنت مدعی باشند كه كسانی از شیعه به مذهب اهل سنت گرویده اند در حقیقت این ادعا به چند دلیل قابل اثبات نیست:
1. اولاً آنچه كه آنها مدعی آن هستند از علماء شیعه نیست.
2. هویت آنها معلوم نیست، با این توضیح كه اول شیعه بوده باشد و بعد سنی شده باشد.
3. شاید از عوام شیعه در اثر تهدید، تطمیع و یا جاهل بودن به مذهب خود و یا در محیط اهل سنت بودن، سنی شده باشند و این گونه سنی شدن نه تنها حقانیت مذهب تسنن را ثابت نمی كند بلكه دلیلی بر ضعف علمی و منطقی آن خواهد بود.
یكی از علمای اهل سنت به نام ابوسلمان عبدالمنعم بلوچ به علامه سید مرتضی عسكری كه با تالیفات گرانسنگ خود صدها نفر از اهل سنت را به مذهب تشیع راهنمایی كرده است نامه ای نوشت و در آن مدعی شده كه ابوعمر محمد باقر مسعودی شیعه بوده است و اكنون سنی شده است.
علامه در جواب مرقوم فرموده اند كه: جناب آقای ابوسلمان عبدالمنعم بلوچ!
اینكه نوشته اید: جوان بی تجربه شیعه ای در ایران گفته است من شیعه بودم و سنی شده ام، در پاسخ به این گفتار شما می گوئیم:
اولاً: آیا این جوان به یك عالم شیعه مراجعه كرده و پاسخ كافی نشنیده است؟
ثانیاً: چنانچه شمابه كار و گفتار این جوان بی تجربه استناد می نمائید در مقابل باید بگوئیم: بسیاری از علما و استادان دانشگاه های مصر و سودان و مغرب و الجزایر و دیگر كشورها با خواندن كتابهای این بنده ضعیف خدا، شیعه شده اند و نامه ها به این جانب نوشته اند.
همین جریان سبب شد كه ان شاء الله تعالی این نامه ها را به صورت مستقل، چاپ و نشر كنیم.[3] بعد نامه ها را یك، یك آورده اند.
در مقابل،‌ افراد بسیاری از علمای اهل سنت هستند كه هم هویت مشخصی دارند و هم افراد شناخته شده ای در جامعه خود بودند كه از بدو تولد تا عالم شدنشان سنی مذهب بودند و بعداً مستبصر شده و به حقیقت رسیده اند كه نمونه های فراوانی را می شود نام برد. مثلاً:
دكتر محمد تیجانی، وی در شهر قفصه «یكی از شهرهای جنوبی كشور تونس» در سال 1936 میلادی در خانواده ای سرشناس و مذهبی دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را در همانجا ادامه داد، تا به رتبة مهندسی نائل آمد. ایشان از كودكی به معارف دینی علاقه فراوان داشت و با استعداد فوق العاده ای كه داشت در علم و تقوی معروف گردید و در همان سنین جوانی امام جماعت شهر بود و تدریس تفسیر و فقه نیز می نمود، وی مسافرت های متعددی به كشورهای مختلف نمود و در همین مسافرت ها و برخوردها به حقانیت مذهب شیعه پی برد و رسماً تشیع خود را اعلام نمود. در حال حاضر ایشان با داشتن مدرك دكترای فلسفه از دانشگاه سوربن پاریس، مشغول به تدریس می باشد.
همچنین سعید ایوب مصری، احمد یعقوب اردنی، اسعد وحید فلسطینی، صالح الوردانی مصری[4] در عصر حاضر و دهها افراد دیگر كه مجال آوردن نام همة آنها نیست، پس از استبصار، خود را وقف مذهب و مكتب تشیع كرده اند و در طول تاریخ نیز افراد زیادی چون محقق دوانی، محقق خضری و... به آیین تشیع گرویده اند.
برخی از نویسندگان مانند احمد الكاتب، بعضی از اصول شیعه را قبول ندارد و در عین حال سنی هم نشده، و در یك حالت به اصطلاح روشنفكری به برخی از احكام شیعه اعتراض دارد، كه نو اندیشی و تجدید گرایی فرهنگی از عواملی است كه در تزلزل افكار و اعتقادات این گونه روشنفكران نقش اساسی را بازی می كند.
آنچه حاصل شد این بود كه هیچ یك از علمای شیعه دست از تشیع برنداشته و سنی نشده اند. ولی در مقابل بسیاری از علماء آنها مستبصر شده و شیعه را به عنوان مذهب حق قبول كرده اند.


[1] . ربانی گلپایگانی، علی، درآمدی بر علم كلام، انتشارات دارالفكر، چاپ اول، 1378، ص179.
[2] . ربانی گلپایگانی، علی، فرق و مذاهب كلامی، انتشارات مركز جهانی علوم اسلامی، چاپ سوم، 1383، ص171.
[3] . عسكری، سید مرتضی، ولایت امام علی ـ علیه السلام ـ در كتاب و سنت، مجمع جهانی اهل بیت ـ علیهم السلام ـ ، چاپ اول، 1424 ق.
[4] . تیجانی، محمد، اهل بیت ـ علیهم السلام ـ كلید مشكلها، ترجمه سید محمد جواد مهری،‌ بنیاد معارف، چاپ اول، 1376، ص10.

(اندیشه قم )




طبقه بندی: شبهات وهابیت و جوابشون،  اخبار شیعیان، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 22 اسفند 1388 | توسط : سیدرضا | نظرات()