
اگر چه انشقاق شیعه و سنی به تاریخ صدر اسلام و مسئله
جانشینی پیامبر (ص) باز می گردد، ولی ابن تیمیه نیز در این جریان نقش مهمی
ایفا كرد (1328 و 1263. ت). وی پیشگام جدلیون سنی بود و اعتقادات شیعی را
به شیوه ای نظام مند و با شدت تمام مورد انتقاد قرار داد.
علمای وهابی با الهام از آثار ابن تیمیه شیوه وی را در اهانت و توهین به شیعیان در پیش گرفتند.
بواسطه
تبعیت وهابیون از شیوه جدلی ابن تیمیه، انشقاق و اختلاف مردم عربستان و
بطور كلی مسلمین جهان عمیق تر شد. در دهه 1950 و 1960 با تلاش علمای برجسته
اهل تسنن و شیعه اختلاف شیعه و سنی كمرنگ تر شد و در این رابطه مجموعه
نشست هایی در قاهره برگزار شد، در حالی كه علمای وهابی موضع گیری اهل سنت و
شیعیان برای مصالحه و سازش را بشدت موردحمله قرار دادند. برخی از علما
وهابیت را به عنوان عامل اصلی انشقاق واختلاف در جامعه اسلامی برمی شمارند.
برخی دیگر این فرقه راتهدیدی برای اتحاد ملی